Medycyna oparta na faktach, fakty, które znajdują potwierdzenie w badaniach to dzisiaj niepodważalne zasady procesu diagnostyczno-terapeutycznego. Nie ma możliwości leczenia bez ustalenia rozpoznania. Dla postawienia rozpoznania potrzeba optymalizacji procesu oceny faktów z wywiadu i ich korelacji z badaniem klinicznym. Niezbędnym warunkiem jest uzyskanie informacji prawdziwych o stanie chorego na podstawie badania. Pozwala to następnie określić kolejność i rodzaj potrzebnych badań dodatkowych. Podręcznik spełnia warunki, które we współczesnej medycynie są niezbędne dla przedstawienia choremu spektrum możliwości terapeutycznych. Jest to praca, w której w szczególny sposób opisano kryteria jakości badania: dokładność całkowitą, wartości predykcyjne dodatnie oraz ujemne, czułość, specyficzność i wskaźniki wiarygodności. Ocena jakości pracy lekarza, specjalisty w dziedzinie ortopedii dotyczy wszystkich etapów postępowania diagnostyczno-terapeutycznego. Praca ortopedy w części diagnostyki obrazowej może zostać wkrótce zautomatyzowana, dzięki użyciu algorytmów sztucznej inteligencji, ale bezpośredniego badania klinicznego nie zastąpi żaden robot, musi je przeprowadzić lekarz. W procesie kształcenia lekarzy specjalistów pojawiły się możliwości zautomatyzowanej oceny jakości i efektów szkolenia. Dotyczy to przede wszystkim szkolenia na niektórych symulatorach, ale w badaniu klinicznym nie można zastąpić człowieka. Podręcznik wychodzi naprzeciw potrzebie ewaluacji jakości badania. Na tym polega jego unikatowy charakter. Opanowanie badania klinicznego narządu ruchu w istotny sposób powinno wpłynąć na jakość dalszego szkolenia praktycznego w ortopedii i traumatologii narządu ruchu. Jakość badania wpływa przecież na najbardziej wyróżniającą cechę naszej dziedziny, a mianowicie sformułowanie i przygotowanie planu leczenia. Zgodnie z nim przeprowadzenie leczenia zapewni najwyższą jakość. Z satysfakcją przyjmuję polską wersję podręcznika i wierzę, że będzie miała ona wpływ na efekty pracy polskich ortopedów.