Historia 1 Dywizji Pancernej gen. Stanisława Maczka w formie komiksowej. Wojsko Polskie w drugiej połowie lat 30. XX w. rozpoczęło proces modernizacji, w wyniku którego stworzono pierwszą wielką jednostkę zmotoryzowaną. Wybór padł na 10 Brygadę Kawalerii z Rzeszowa, którą w 1937 roku zmotoryzowano, zamieniając konie na samochody osobowe, ciężarówki i motocykle. W składzie jednostki znalazły się też dywizjony: rozpoznawczy, artylerii zmotoryzowanej i przeciwpancerny oraz motorowa bateria przeciwlotnicza i batalion saperów. W czasie wojny brygada została uzupełniona kompaniami czołgów rozpoznaw-czych TKS oraz lekkich Vickers E. Od października 1938 roku dowódcą 10 BK był płk dypl. Stanisław Maczek. We wrześniu 1939 roku jego żołnierze, jako odwód Armii Kraków", walczyli na południu kraju, na szlaku bojowym od Jordanowa do Lwowa, osłaniając odwrót wojsk polskich i skutecznie powstrzymując niemieckie zagony pancerne. Nierozbita przez nieprzyjaciela brygada, zachowując wciąż część sprzętu i sztandary, 19 września przeszła na Węgry, gdzie została internowana. Zarówno płk. Maczkowi (od 15 listopada 1939 roku generałowi brygady), jak i wielu jego żołnierzom udało się przedostać do Francji, gdzie zaczęto odtwarzać 10 Brygadę, uzbrojoną w czołgi Renault R-35. Niestety w czasie kampanii francuskiej jednostka była wciąż w fazie formowania, w czerwcu 1940 roku wzięła jednak udział w walkach w Szampanii i osiągnęła nawet taktyczne sukcesy pod Montbard. Niedługo potem jednak została rozformowana, a jej dowódca i żołnierze małymi grupami rozpoczęli przedzieranie do Wielkiej Brytanii. Tam też ponownie odtworzono Brygadę. W dniu 25 lutego 1942 roku w Wielkiej Brytanii utworzono 1 Dywizję Pancerną, na czele której stanał gen. Maczek. Jej trzon stanowiła 10 Brygada Kawalerii Pancernej (24 Pułk Ułanów, 1 i 2 Pułk Pancerny oraz zmotoryzowany 10 Pułk Dragonów) oraz trzybatalionowa 3 Brygada Strzelców (znaleźli się w niej m.in. strzelcy podhalańscy - weterani bitwy o Narvik), a także 1 i 2 Pułk Artylerii Motorowej, 1 Pułk Artylerii Przeciwlotniczej, 1 Pułk Artylerii Przeciwpancernej oraz rozpoznawczy 10 Pułk Strzelców Konnych. Na wyposażeniu Polaków były m.in. czołgi M4 Sherman i Mk VIII Cromwell, samobieżne haubicoarmaty Sexton oraz niszczyciele czołgów M10 Wolverine. [...] [z noty merytorycznej autorstwa Tomasza Leszkowicza].