Esej, który kładzie podwaliny pod inną historię kobiet niż ta, do której nas przyzwyczajono.To historia wolna od seksistowskich uprzedzeń i zarazem bliższa rzeczywistości. Marylène Patou-Mathis rzuca w swojej książce wyzwanie przestarzałym wyobrażeniom, burząc stereotypowy obraz prehistorycznych kobiet jako biernych gospodyń i opiekunek dzieci. Opierając się na najnowszych odkryciach naukowych, ukazuje zupełnie inny obraz kobiet – aktywnych, odważnych, budujących społeczności na równi z mężczyznami. Opierając się na najnowszych odkryciach prehistorii i analizie stereotypów powielanych aż do czasów współczesnych w literaturze naukowej, esej Marylène Patou-Mathis kładzie podwaliny pod inną historię kobiet, wolną od seksistowskich uprzedzeń, a zarazem bliższą rzeczywistości. Nie, prehistoryczne kobiety nie spędzały czasu wyłącznie na zamiataniu jaskiń i pilnowaniu dzieci, czekając, aż mężczyźni wrócą z polowania. Postrzeganie tych kobiet jedynie w kategoriach gospodyń domowych i matek wynika ze stereotypu. One również uczestniczyły w polowaniach na duże ssaki, wytwarzały narzędzia i ozdoby, budowały obozowiska i sięgały po różne formy ekspresji symbolicznej. Nie ma żadnych archeologicznych dowodów na to, że w najdawniejszych społeczeństwach zakazywano im wykonywania pewnych czynności czy uważano je za gorsze i podporządkowane mężczyznom. Taka wizja prehistorii oparta jest na założeniach twórców tej dyscypliny, która narodziła się w XIX wieku. Nadszedł czas, aby ponownie przyjrzeć się historii ewolucji i zdekonstruować procesy przez wieki czyniące kobiety niewidzialnymi.