Sortowanie
Źródło opisu
Katalog zbiorów
(1)
Forma i typ
Książki
(1)
Publikacje popularnonaukowe
(1)
Dostępność
wypożyczone
(1)
Placówka
Biblioteka Dziecięca (Sienkiewicza 2)
(1)
Autor
Johnson Robert L
(1)
Przygucka Dorota
(1)
Zimbardo Philip G. (1933-2024)
(1)
Rok wydania
2020 - 2026
(1)
Okres powstania dzieła
2001-
(1)
Kraj wydania
Polska
(1)
Język
polski
(1)
Temat
Dramat (gatunek literacki)
(1)
Literatura angielska
(1)
Natura ludzka
(1)
Osobowość
(1)
Rozum
(1)
Shakespeare, William (1564-1616)
(1)
Shakespeare, William, 1564-1616
(1)
Tematy i motywy
(1)
Uczucia
(1)
Umysł
(1)
Temat: czas
1501-1600
(1)
1601-1700
(1)
Gatunek
Opracowanie
(1)
Dziedzina i ujęcie
Literaturoznawstwo
(1)
Psychologia
(1)
1 wynik Filtruj
Książka
W koszyku
Szekspir i psychologia : co o naturze ludzkiej mówią nam wielkie dzieła Szekspira? / Philip G. Zimbardo, Robert L. Johnson ; przełożyła Dorota Przygucka. - Wydanie I. - Warszawa : PWN, 2025. - XXXIII, [1], 356, [1] strona : fotografie, ilustracje, portrety, wykres ; 25 cm.
Od ponad stulecia, od kiedy Zygmunt Freud zdiagnozował u Hamleta kompleks Edypa, William Szekspir i jego dzieła stały się obiektem analiz psychologicznych. Teraz proponujemy odwrócić role. W jaki sposób sam Bard rozumiał mózg, zachowanie i sposoby działania ludzkiego umysłu? Właśnie z tym zamiarem dwaj psychologowie, Philip G. Zimbardo i Robert L. Johnson, wyruszyli w krainę Szekspira. Po dziś dzień nie stworzono opisu psychopaty lepszego niż Ryszard III, bardziej poruszającego obrazu demencji niż w Królu Learze ani równie zapadającej w pamięć ilustracji zaburzeń obsesyjno-kompulsyjnych niż próby zmycia krwawych plam przez Lady Makbet. Mniej znane i opisane są różnorodne zaburzenia psychiczne, które Szekspir przedstawił językiem odpowiadającym naszej współczesnej klasyfikacji chorób psychicznych opisanej w DSM-5. Psychologia Szekspira nie ograniczała się jednak do zaburzeń psychicznych. Jego fascynacja ludzką naturą obejmowała cały wachlarz zagadnień psychologicznych. Interesował się anatomią mózgu, osobowością, poznaniem, emocjami, percepcją, rozwojem i stanami świadomości. Wszystkie te opowieści pokazują, jak perspektywa Szekspira była zakorzeniona w ówczesnej medycynie i kulturze. A jednak intelekt, ciekawość i temperament dramatopisarza pozwoliły mu uchwycić pojęcia i pomysły, które wieki później stały się ważne dla nauk psychologicznych. Czytelnik dowie się więc, że to Bard ukuł trafną frazę „natura–wychowanie”, którą wypowiada Prospero sfrustrowany czynami Kalibana. Z kolei w "Miarce za miarkę" Szekspir skłonił widownię do rozważań na zbliżony temat, czyli co ma większy wpływ na ludzkie zachowanie: cechy osobowościowe czy zewnętrzna sytuacja? W Hamlecie zaś przyglądał się relacji pomiędzy rozumem i emocjami w umyśle, wydawałoby się, chwiejnego księcia.
1 placówka posiada w zbiorach tę pozycję. Rozwiń informację, by zobaczyć szczegóły.
Wszystkie egzemplarze są obecnie wypożyczone: sygn. 159.9 (nr inw. 54617) (1 egz.)
Pozycja została dodana do koszyka. Jeśli nie wiesz, do czego służy koszyk, kliknij tutaj, aby poznać szczegóły.
Nie pokazuj tego więcej