Julia z Krzymuskich Kisielewska żyła i tworzyła na przełomie XIX i XX wieku. Była publicystką, krytyczką literacką oraz pedagogiem. Opublikowała wiele artykułów w ówczesnych gazetach, z czego większość dotyczyła pedagogiki, ruchu kobiecego i literatury. Dzięki jej pracom znane są fakty biograficzne z życia wybitnych twórców, między innymi Stanisława Wyspiańskiego i Elizy Orzeszkowej, którzy współcześnie uważani są za pisarzy ponadczasowych. Zafascynowana twórczością i postawą feministyczną Elizy Orzeszkowej sama zaangażowała się w pracę na rzecz kobiet. Pasją zarażała kolejne pokolenia, a zdobyte przez lata umiejętności przekazywała innym, mimo że nie miała łatwego życia z chorym psychicznie mężem. Jako nauczycielka i dyrektorka gimnazjum oraz seminarium nauczycielskiego wiele poświęciła nie tylko pracy w szkole, ale przede wszystkim na rzecz nauki. Dużo pisała o potrzebie reformy szkolnictwa, o zmianach, jakie powinny być wprowadzone w edukacji, wskazywała, czego brakuje oświacie niepodległej Polski, co i jak należy zrobić, aby udoskonalić reformy. Jej prace były początkiem kompetentnego dyskursu o szkolnictwie polskim. Pisarstwo Kisielewskiej uwrażliwiło czytelników na potrzebę zmian i problemy nowoczesnej oświaty. Autorce tej zawdzięczamy wiele w kwestii równouprawnienia kobiet, dostępu do wykształcenia oraz nauczania. Była światłą kobietą i nauczycielką, wspaniałą organizatorką. Drugi zeszyt korespondencji rodzinnej Julii Kisielewskiej zawiera 73 listy adresowane do Henryka Opieńskiego, spośród których 64 są jej autorstwa. Korespondencję uzupełnia 9 listów córki Julii - Róży Zawadzkiej.