„Malarstwo z płockim rodowodem” to wystawa czasowa Muzeum Mazowieckiego w Płocku, która w syntetyczny, a zarazem wielowątkowy sposób opowiada o naszym mieście i naszej lokalnej tożsamości. Ekspozycja, przygotowana we współpracy z prywatnymi kolekcjonerami Piotrem i Pawłem Krakowskimi, prezentuje 100 prac malarskich i graficznych autorstwa 17 twórców związanych z Płockiem – poprzez miejsce urodzenia, edukację, wieloletnią działalność artystyczną lub sam temat przedstawień. Zakres czasowy prezentowanych dzieł jest imponujący – najstarszy obraz, „Widok Radziwia” ze strony skarpy Wacława Żaboklickiego, powstał w 1914 roku, a najmłodsze prace datowane są na rok 2025. Dzieli je ponad dziewięćdziesiąt lat historii, zmieniających się stylów, wrażliwości i sposobów patrzenia na miasto oraz jego pejzaż. Obok klasycznych widoków Płocka i Wisły pojawiają się kompozycje symboliczne, abstrakcyjne, ekspresyjne i narracyjne – tworząc wielogłosową opowieść o miejscu i ludziach. Ekspozycja prezentuje prace takich autorów: Alojzego Balcerzaka, Jana Bembenisty, Jana Betleya, Edwarda Dwurnika, Doroty Goleniewskiej-Szelągowskiej, Henryka Jońcy, Józefa Kempińskiego, Piotra Krawczyka, Mirosława Łakomskiego, Anny Łuczyńskiej, Wojciecha Marchlewskiego, Stanisława Płuciennika, Wacława Polakowskiego, Zofii Samusik-Zaremby, Eugeniusza Szelągowskiego, Szymona Zaremby oraz Wacława Żaboklickiego. Prace dziewięciu z nich znajdują się także w zbiorach Muzeum Mazowieckiego w Płocku, co dodatkowo podkreśla ciągłość i wagę lokalnego środowiska artystycznego. Część twórców była lub nadal jest zawodowo związana z muzeum, wielu urodziło się w Płocku lub właśnie tu rozwijało swoją twórczość. Jedynym artystą, którego relacja z miastem ma wyłącznie charakter tematyczny, jest Edward Dwurnik – autor znanych malarskich wizji Płocka.