Żegota Nadolski wraca do domu po wieloletniej tułaczce. Bywał dotąd na wielu wojnach, zawsze szczęśliwie uchodząc śmierci spod kosy, zyskał przy tym duże umiejętności w fechtunku, duch jego zhardział, a twarz pokryła się wieloma bliznami. Jednak kiedy on oddawał się obowiązkom żołnierskim, żonę i dwójkę jego małych dzieci ktoś bestialsko zamordował. Pierwsze oskarżenie padło na Tatarów, ale kiedy szlachcic wraca na swoje ziemie, szybko odnajduje wiele niedopowiedzeń w sprawie śmierci najbliższych.Wszystkiemu winni są rzekomo Tatarzy, ale Nadolski w to nie wierzy. Próbuje dociec prawdy, by pomścić najbliższych.Czy przerażające zbrodnie uda się wyjaśnić? Kto spośród bohaterów jest dobry, a kto zły? Kolejne strony dają odpowiedzi na te pytania. Pozwalają też poznać zapomniany skrawek szlacheckiej Rzeczypospolitej, gdzie o sprawiedliwość trzeba było walczyć z szablą w dłoni. I gdzie nadprzyrodzone miesza się z realnym.„Czas pomsty” to wartka akcja, doskonale wyrysowane tło historyczne, wyśmienicie skomponowane dialogi i niesamowite opisy życia codziennego ludzi żyjących w tamtych czasach, z dobrze nakreślonymi podziałami społecznymi oraz umiejętnie pokazaną mentalnością zarówno stanu szlacheckiego, jak i chłopstwa. Intryga jest ciekawie wyeksponowana, ale charakteru dodaje tu przede wszystkim mroczna atmosfera, w jakiej nurzamy się od samego początku. Są wiedźmy, które kryją się w głębokim lesie, chłopki okładające ropiejące rany pajęczyną zmieszaną z przeżutym chlebem, stare zamczysko z podziemnym tunelem i ciemnymi lochami oraz potwór – prawdziwy, z krwi i kości, a także szponów jak u krogulca i ślepi czarnych jak smoła. To powieść emanująca pięknem prostoty, przypominająca o męstwie, honorze i dumie, ale także o staropolskiej gościnności, trzymaniu się razem, walce ramię w ramię i o tym, że są na tym świecie sprawy, które należy cenić nawet wyżej niż własne życie.